Bu çağ kenarda duranların çağı değil;

Omuz verenlerin, yük alanların çağıdır.

Gençliğin gözlerine bakıp

“Ben de buradayım” diyebilenlerin vakti şimdi.

Ve insan,

Yürüyenlerle yürüdüğünde

Gerçekten yol alır.

Sen de gençlerle birlikte ol.

Sadece yol göstermek, nasihat vermek yetmez.

Birlikte vakit geçir;

Gez, toz,

İlimle hemhâl ol.

Emeklerin gençliğe,

Gençlerin güzel insanlara dönüşsün.

Haydi durmadan koş!

Önüne çıkan engelleri atla, aş.

Göğsünde karşıla seni öldürmeye geleni,

Ki

Sende hayat bulsun;

Sen de hayatın anlamını bul.

Çatlayana kadar koş!

Çözüm sensin.

Bakma öyle sağa sola behey gafil,

Artık anla.

Bak kendine…

“Bana ne” deme.

Konforun batağından kurtul.

Yattıkça yatıyor insan;

Ilık suda rehavete kapılan kurbağa gibi

Kendini koyuveriyor.

Çalışan sadece dilin, sözün.

Oysa seni kurtaracak olan farkındalık.

Bu film elbet devam etmeyecek.

Çerezlerin de bir sonu var.

Bir tel kopar, ahenk bozulur.

Heyhat deme, ah vah etme!

Şimdi ayağa kalkma zamanı.